Oy Vey organiseerde dit jaar Jom Kippur in de Uilenburgersjoel. Ach, de Uil, wat had ik die gemist! Daarom meldde ik me aan. Bob vertelde al dat de Rosh HaShana dienst erg mooi was geweest. Ik haalde mijn keppel en tallit tevoorschijn, die ver weg waren weggestopt en trok een witte bloes en lichte broek aan. Het grote hek stond open en we werden vriendelijk welkom geheten. Maar ik vond dat erg onveilig en hoewel er een bewaker binnen achter een scherm zat, vroeg ik dringend om de poort te sluiten. Dat is er zo ingehamerd, en zeker in deze tijden gewoon nodig. Gelukkig werd dat meteen gedaan, al keken ze verbaasd dat ik daar zo de nadruk oplegde. Onwetendheid of naïviteit?
We gingen de vertrouwde trap op. Bob was er al en Lior en Shulamith ook. We zaten in een kring met kleden op de grond, heel knus. Lievnath, rabbijn in opleiding bij Aleph, leidde de dienst en hield een mooie drasha. We zongen de liederen en psalmen alsof we niet weggeweest waren. Bij het Al Chet voelde het idee om onszelf straffend op de borst te slaan opeens wat streng en wreed, dus deden we dat niet. En ja, wat klinkt het Avinu Malkeinu toch mooi in die oude sjoel. Ik zag opeens de vooroorlogse mannen voor me, die dat toen ook hier hadden gezongen. Door de geschiedenis uitgewist. Nu mochten wij het zingen in hun nagedachtenis.
Lior en Shulamith sloten af met hun shofar. Zo was het toch ook een dienst van onze chavura. Het aanbijten was beneden met vegan salades, erg lekker. Lievnath was zo enthousiast dat ze al meteen de Uil ging reserveren voor Pesach. Wat mooi en wat fijn voor de Uil en ons!
Renée Citroen
